De oprechte Kennemer fietser

De feestdagen voorbij

2011-01-07T13:57:00.001+01:00

En een nieuw jaar is begonnen. Korte terugblik (vooruit kijken kan ook niet natuurlijk): lekker aa het sporten, nieuwe baan is vreselijk leuk, heb nog twee dagen baan nodig. Vrouw en kinderen gaan als speren.

Doelen voor dit prachtjaar:
- baan houden en meer uren krijgen of een baan erbij;
- vrouw ondersteunen en verwennen :-);
- kinderen helpen met opgroeien;
- en een enorm sportjaar!

En over dat sporten ga ik hier meer vertellen de komende tijd.

Baseline

2010-11-08T13:50:00.000+01:00

Om mijn ambitie in context te plaatsen heb ik een baseline nodig.
Hoe is het met mijn lichaam, wat kan ik qua training aan en wat zijn mijn prestaties nu. Ik weet wat ik moet presteren op 15 april 2011, dus onderweg daarnaar toe kan ik controleren of de vooruitgang voldoende is.

Lichaam: 99 kilo, ongeveer 5 kilo boven streefgewicht volgens SMA, ongeveer 15 kilo boven mager. Ooit hoop ik rond de 90 kilo te zijn. Die 9 kilo alleen scheelt al een half uur op een marathon denk ik.

Belastbaarheid nu: de afgelopen maanden (bijna een jaar) heb ik vijf tot af en toe zeven uur getraind. Zonder blessures of andere problemen, behalve soms vermoeidheid.
Prestaties: jammer genoeg een beetje stabiel:l 2:01 halve marathon, 1:22:30 15 k, 55:00 op de 10 km.

Doelen: gewicht 1 tot 2 kilo per maand verliezen, dus iets boven de 90 kilo eind april. Zes dagen per week trainen, tussen de zes en negen uur totaal. Iedere vierder week gas terugnemen voor het herstel. Halve marathon naar 1:50, 10 k naar 50, 15k naar 1:17:30. Tussendoelen door interpolatie!

Committment

2010-11-08T12:12:00.002+01:00

Ok, de eerste marathon in mijn 50+ tijdperk is al weer een paar weken geleden. De vermoeidheid is weg, ik voel me goed. Ondertussen ging een halve marathon weer redelijk, in 2:01.

De nieuwe baan is geweldig en uitdagend. Het is een nieuw bedrijf en we gaan ons helemaal op kwaliteit richten. Geen geringe zaak in deze tijd waarin prijsvechten de norm lijkt. Het is een drie dagen baan, dus financieel niet ideaal, maar wat een plezier en wat een vooruitzichten. Ik werk in principe thuis met daarbij afspraken in het land.

Dat betekent dat ik geen reistijden heb en (zolang het drie dagen zijn) veel tijd. Die vrije tijd gaat voor een deel op aan het huishouden, want mijn lieve vrouw is fulltime gaan werken om het financiële gat deels op te vullen.

Maar er is tijd over voor sport en dus… Na een teleurstellende DNF in de Eco-Trail de Paris, en een even teleurstellende tijd in de Amsterdam Marathon, pak ik een nieuwe uitdaging op. De Zestig van Texel. Een zware 60 km-loop met een scherpe limiet van zeven uur. Om die limiet te halen is volgens de statistieken een marathon tijd van 4.15 nodig En wat was mijn tijd? 5:01 uur, dus drie kwartier te traag.

Maar ik wil het! En ik ga het doen! Binnenkort meer.

van middelbare leeftijd

2009-12-22T09:36:00.001+01:00

En dan is je lief opeens niet meer jong. Ze is een dame geworden, je realiseert je dat ze er voor kinderen oud uitziet. En misschien hebben ze wel gelijk! En je vindt haar prachtig, je bent zo trots op haar, je wil niet anders, je bent blij dat je samen oud aan het worden bent!

zoek het kleine geluk!

2009-12-11T10:15:00.000+01:00

Fiets met je dochter van 12, knuffel met je zoon van 14 en ga stappen met je lief.

dream on....

2009-12-08T15:24:00.001+01:00

Dit is een echte loper: Anton Krupicka. Anton studeert nu in Boulder, Colorado, woonplaats van Mork en Mindy. Hooggelegen, met prachtige trails aan alle kanten. Hij is nog heel jong, maar market zichzelf met verve. Over zijn voorbereiding op de Western States 100 miles is een film gemaakt: “Indulgence”. Zo te kunnen lopen, een droom. En dan gebruiken ze nog Franstalige muziek ook!

nog drie maanden tot de Eco Trail de Paris

2009-12-08T12:09:00.007+01:00

Zoveel hardlopers die bloggen..... Maar toch! Op 20 maart loop ik hopelijk sinds jaren weer eens een echt mooie lange loop. De Eco Trail de Paris, de 50 km variant (er is een langere en er zijn kortere lopen in hetzelfde kader). Van het Chateau de Versailles naar de Tour Eiffel, door bossen, langs rivieren, en door de stad. Lekker lang genieten in Frankrijk, wat wil je nog meer. Zo ervaar je de stad ook op een manier die anderen niet gauw meemaken.

De groene kant van Parijs meer bekend en geliefd maken is een van de drijfveren achter de organisatie van deze loop. Steden in Frankrijk organiseren steeds meer van dit soort trails. Het reglement is ook echt streng op het groene aspect. Een affiche van 2010 is trouwens nog niet beschikbaar, vandaar een affiche van vorig jaar hiernaast.....

En waar sta ik nu? Ik weeg 106 kilo, kan zonder grote moeite 2,5 uur rennen en doe 15 km in 1,5 uur. Dat moet allemaal meer en beter, maar het is een goed uitgangspunt. De komende maanden moet de lange loop naar 3,5 uur, het gewicht naar onder de 100 kilo en moet dat tempo (10km/uur) drie uur lang worden volgehouden. En route, bon courage!

Ik wil niet dood!

2009-11-09T16:03:00.001+01:00

En daarom ren ik maar, zo lang als ik kan en zo ver als ik kan. Als kind was ik een stakkertje met flink asthma. Nu ik oud(-achtig) ben ontdek ik langzaam aan wat dat met mij heeft gedaan. Lichamelijk en geestelijk. Een van die dingen is dat ik bang wordt als ik niet kan rennen. Wat scheidt me dan nog van de dood? En dus ren ik. Laat dat nu ook nog eens heel erg leuk zijn.

Parijs, Parijs, Parijs

2009-11-03T11:19:00.007+01:00

Als je verliefd bent kan je de naam van je geliefde ook niet vaak genoeg zeggen.... ons gaat het zo met Parijs, eeuwige stad, lichtstad, Parijs. En wat gebeurt er dan? Lily Allen neemt een clip op met de prachttitel Fuck You (gericht tegen de British National party en andere haatzaaiers). En die neemt ze dan meteen op in... Parijs natuurlijk.

http://www.youtube.com/watch?v=yFE6qQ3ySXE

En dan kom je nog iets tegen, een trailrun in Parijs. Wat een heerlijke combinatie. Rennen over paden en door bossen, langs de Seine, van het Chateau de Versailles naar de Eiffeltoren.

Daar moet de Trail Vulcain voor wijken volgend jaar!

http://www.traildeparis.com/pages/public/index.php

verslaving en obsessie

2009-09-07T08:27:00.016+02:00

Want waarvan leeft de mens? Een van de weinige dieren die verslaafd kan raken aan alcohol, een dier dat obsessies soms beloont met een Nobelprijs en een andere keer met verbanning.....

Voor mij is duursport in al haar vormen een obsessie. Rennen, fietsen, wandelen, als het amar een reis is. De volgende echte uitdaging is de Trail Vulcain, een mooie loop in de Auvergne. Er is een Petit Boucle van 35 kilometer en een Grand Boucle van 58. De laatste omvat een beklimming (en afdaling :-)) van de Puy de Dome.

http://acfa.free.fr/venusvulcain/trailvulcain.html.

Un boulot d'enfer zoals Lance Armstrong zou zeggen. Maar die loopt geloof ik liever op de weg. Onderweg naar de Grand Boucle moet ik nog 15 kilo afvallen en vooral heel veel lopen. Eerst halve marathons, dan in oktober en januari marathons en dan hopelijk heel gebleven..... genieten van uitzicht zoals op deze foto. Dit is echt een beeld van de route!

een meisjesnachtmerrie

2009-09-01T14:52:00.006+02:00

Anna Karina speelde in Vivre sa Vie (ook van Godard) een meisje dat in de prostitutie terecht komt en er aan kapot gaat, letterlijk zelfs. Het had Anna zelf kunnen gebeuren met een heel klein beetje pech. Het verschil tussen Anna en Nana (hum) ligt in zelfrespect. Als Anna danst is ze blij. Als Nana danst dan danst ze voor haar mannen. Ze bestaat op het laatst nog bij de gratie van de vernederingen die ze doorstaat. De dansscene in Vivre sa Vie is droeviger dan haar dood.

een meisje(s)droom

2009-09-01T13:21:00.007+02:00

Anna Karina was een meisje van 17 die haar geluk ging zoeken in Parijs. Ze was op het Deense platteland opgegroeid. Ze werd ontdekt door haar schoonheid en maakte wat reclames. Maar dat was niet wat ze wilde. Het succes en het geluk kwam toen Godard haar zag en verliefd op haar werd. Met hun films werden beiden een succes. Dit is haar verhaal.

middeleeuwse toestanden

2009-09-01T11:33:00.005+02:00

Als je naar de sterren kijkt reis je terug in de tijd. Wat je ziet is de toestand van de ster van jaren terug, toe het licht werd uitgezonden. En hoe sterker de telescoop, hoe verder weg de objecten die je ziet, hoe verder terug in de tijd je gaat. Fascinerend.....

Op een andere schaal kan je ook hier op aarde terug in de tijd. Zoek je een middeleeuwse straat? Ga naar de Nieuwendijk in Amsterdam. Een rommeltje met allemaal kleine winkeltjes, exotische geuren, bedelaars en schooiers. Echt autenthiek! De grote stad is altijd al een spiegel van de geschiedenis. Stadsnomaden, straatkinderen en prostitutie horen er altijd al bij. Maar ook overvallen, oplichting en repressie. Een middeleeuwer zou zich daarover niet verbazen. Wel over de hi-tech kantoren en de metro, maar ook dat zal ooit folkore worden.

Emma Watson

2009-08-31T10:12:00.007+02:00

Verwarend plaatje. Dit is Emma Watson, Harry Potter-meisje. Die nu uitgroeit tot tiener-idool, Burberry model en aankomend studente.

Maar wat zegt deze foto? Jong meisje, strak t-shirt. Dode beesten aan de muur. waarvaan veel in kooitjes.

Het leven en de dood?

grom, grauw, het Grommende Grauw

2009-08-28T15:50:00.001+02:00

Beschaving is maar zo’n dun laagje. Dat blijkt iedere keer weer. Wat we in Hoek van Holland zagen is een pure natuurfilm. Apen die elkaar te lijf gaan, indringers die gesioleerd worden en verdreven, chaos en blinde woede. De bloeddorstige aasvreter van de steppen is nog een levend deel van onze natuur. Op afroep beschikbaar voor alle doeleinden.

rituelen, levend en bevroren

2009-08-28T11:26:00.001+02:00

Robin Cook stelde in zijn autobiografie dat rituelen worden bevroren op het moment dat ze hun betekenis verliezen. Daarom Black Rod die op de deur van het Parlement beukt ieder jaar, daarom de onveranderlijke uniformen van de erewachten.... Onze eigen gouden koets met lakeien is een veeg teken voor de betekenis van het vorstenhuis. Als je het omdraait, dan is verandering een teken van vitaliteit, van betekenis voor de samenleving. Dat de ramen van de middeleeuwse Abdijkerk van Conques door een modern kunstenaar zijn ontworpen is dan een teken dat deze kerk niet een museum is, maar een levende ontmoetingsplek. Hum, dat lijkt te kloppen!

thuiskomen

2009-08-28T11:25:00.001+02:00

Waarom sla ik toch een kruisje als ik een kerk binnenkom? Het is een laatste rest van een ritueel dat ik verder kwijt ben geraakt. Als kind voor schooltijd naar de kerk, biecht oefenen, mooie plaatjesboeken lezen met goed en kwaad...... Het is een beetje thuiskomen, thuiskomen in een huis waar je als kind hebt gewoond. Alles is anders, maar het is een geborgenheid die je soms zoekt.

het universum

2009-08-28T11:17:00.000+02:00

Mijn eerste bericht, spannend. En dat terwijl het natuurlijk niet gelezen gaat worden!

Mijn universum is niet zo groot. Tussen ons doorzonwoninkje, de scholen van de kinderen en mijn werkplek liggen alles bij elkaar tien kilometer. Soms gaan we iets verder weg, maar eigenlijk is mijn wereld klein. En dat bevalt me best. Hoe kleiner je wereld, hoe meer detail je ziet....